O kapının eşiğinde olmak..
Cebinde emekleri, gözünde heyecanı..
“Tezimden geçecek miyim?”
“O işe alınacak mıyım?”
“Bu sınavı kazanacak mıyım?”
Ürkek korkak endişeli.
Ya yeni bir başlangıç olacak.
Ya tekrar başa saracak.
İnsan sonucunu olumlu ister.
Hemen ister.
İnsan hızlı, telaşlı, sabırsız..
Oysa bilmeli ki bu emekler boşa gitmez…
Hiçbir emek karşılıksız kalmaz..
İnsan, bir an önce ve olumlu sonuç ister.
Sonuca o kadar bakınca sebepleri kaçırır.
Belirsizlik döneminde yorulur,
Biri bir dokunsa bin ah eder,
“Yeter artık sadede gelelim” der.
Ya “evet” ya “hayır!”
Ya “geçtin” ya “kaldın!”
Beklerken zihnine üşüşen o sorular..
“Yeterince emek verdim mi?”
“Gereken ne ise yaptım mı?”
Filmi geri sarar sarar sarar…
Tamam şimdi yatır sonucu masaya,
Şimdi değerlendir..
“Şunu daha iyi yapabilirdim.”
“Bunu iyi yaptım”
“Şu? Eh işte.”
“Bunda ise yanlış yaptım.”
İyi sonuçtaki olumsuzu,
Kötü sonuçtaki olumluyu aramak..
Bu değil mi sonramızı daha iyiye taşımak?..
İnsan hızlı, telaşlı, sabırsız..
Oysa emek oldukça,
Hareket oldukça,
Sonuç değerlendirmesi yaptıkça
Bereket olur ya..
Bir de şikayeti yoksa..
O zaman, o kapının eşiğinde beklemek
Öğretir insana;
Sonucu değil sebepleri önemsemeyi,
Umudunu yitirmemeyi,
Geleceğini bilemeyeceğini…
Hayat elemeden kendisini elememesi gerektiğini..
Aysel’in aklı bunlarla doluyken, kendi kendine “sonuçla ilgilenme” diye fısıldadı.. Süreçte çok şey öğrenmişti. “Mesele artık geçmek ya da kalmak olmamalı senin için” dedi iç sesi.. Geçse de kalsa da yeni bir başlangıçtı ve yeni bir başlangıç için güzel bir gündü. Yüzüne kocaman bir gülümseme yayıldı.. Kendisinde en çok sevdiği yanı buydu galiba, kendini motive edebilip yoluna devam edebiliyordu..
“Hızlı, telaşlı ve sabırsız olma yeter ki..” yazdı bir kağıda..
Bunu panosuna asacaktı.. Bu üçü bir araya gelince ne kadar çok sorun yaşandığını biliyordu artık. “Gerek yok” diye düşündü, hırs yapmaya.. Hırs yaparak ne kadar uzağa gidebilirsin ki?
Bugün güzel bir gün yeni bir başlangıç için.. Hava mı güneşli? Hayır.. “Benim içim güneşli ya, yeter. Bugünü özel yapan şey, aldığım karar, çıkardığım deneyim değil mi? O halde haydi :)”
6 Yanıt
Ve bir öyküyü nasıl kapatırsan bir sonraki öykün ona göre dizayn olur.. o zaman deneyim çıkarmak her seferinde doğrularını artırmak için sebep oluşturmak ve hep içinde güneşli bir güne uyanmak…çok güzel.
Sonuca rağmen insanın motivasyonunu devam ettirmesi ne güzel şey…
Her yeni bir gün yeni nir başlangıç bu başlangıcı bixi dünümüzden daha iyi yapacak bir davranış ortaya koymak. Hele ki bir de dün yaptığımı bugün daha iyi yapabilirimle sabahımız keyiflendirmek. Ve gün boyu bunun bilinciyle hareket etmek.
‘Sonucu değil sebepleri önemsemeyi, Umudunu yitirmemeyi’ kanayan yaraya merhem gibi oldu. İçimi ısıtan bir yazı emeğinize sağlık.
Ne güzel söylemişsiniz. “Karar almak ve sonuçtan deneyim çıkarmak” hayatın özeti gibi. İçimin güneşli kalabilmesi için çok güzel bir özet bilgi 🙂
“O halde haydi..” Ne kadar önemli bir konu.. İnsanın deneyimlerinden öğrenmesi ve bunu yaparken hız, telaş ve sabırsızlıktan sakınması.. Çok anahtar.. Teşekkürler..