Çoklu Emek Yetmezliği

Hani nasıl ki vücutta zincirleme bir çöküş başlıyor ve buna çoklu organ yetmezliği deniyor..

Hani birden fazla hayati organ, işlevlerini yerine getirmez hale geliyor..

Hani kritik bir sağlık krizi olarak sistemler art arda iflas etmeye başlıyor..

Hani kişiye hemen müdahale edilmesi, yoğun bakıma alınması gerekiyor..

Hani bağışıklık sistemi artık cevap vermemeyi tercih ediyor..

Sanki bir bir ışıklar kapatılarak nihayet terk edilen bir bina gibi

Artık beyin enerjiyi sırayla kesmeye başlıyor..

İşte buna benzer bir süreç, insanın hayatında da olabiliyor..

Her şey durağanlıkla başlıyor..

Amaçsız, hedefsiz, güncele takılıp kalıyor,

Öz ihtiyaçları için dahi sorumluluk almak zor geliyor,

Kendisi ile ilgili tanımlamaları değişiyor,

Yük alan değil yük olan birine dönüşmek,

Neredeyse her şeyden şikayet etmek normalleşiyor..

Şikayet detaylanıp derinleşmeye başladıkça

Yaşam sevincini ve ümidini kaybediyor..

Psikoloji çökmeye, korkular ve kaygılar hayatına hakim olmaya başlıyor..

Durağanlık, atalet tuzağına dönüşüyor,

Kapkaranlık bir kuyu ve insan bu kuyuya kendini kendi elleriyle atıyor..

“Ben de isterim yapmak ama yapamıyorum işte” vazgeçişleri

Bir kısır döngüde boğulmaya doğru akıyor..

Vücut da buna göre pozisyon alıyor..

Hareketi olmayana neden enerji versin ki?

Enerji ihtiyacı yoksa neden iştahı olsun ki?

Bir hedefi yoksa neden kuvvetlensin ki?

Üretimi yoksa neden mutluluk hormonları salgılansın ki?

Amaç yok, hedef yok, enerji yok, iştah yok, kuvvet yok, moral yok..

Bu insan nasıl yaşasın ki?..

Hayat emek istiyor ama kişi kendini salıyor..

Çoklu emek yetmezliği ile çöküş başlıyor;

“Canım hiçbir şey yapmak istemiyor”

“Yiyorum ama ağzım zehir gibi, hiçbir şeyin tadını alamıyorum”

“İnsanlar gülüyor ya şaşırıyorum, nasıl mutlular diye”

“Bana dokunmayın, hiçbir şeye halim yok”

Her gün daha da güçten düşüyor

Öz ihtiyaçlarını dahi kendi kendine karşılayamaz hale geliyor..

Artık bu insanın, hayatta yoğun bakıma alınması gerekiyor..

Suni teneffüs gibi, adım adım hareket için moda sokmak,

Geçici otorite olup, harekete geçmesine destek olmak,

Bazen cabbarlık edip zorlamak,

Bazen şefkatle merhametle yaklaşmak gerekiyor.

Duran bir şeye yön verilemez ki..

Hayat, önce hareketi başlatmak için emek verilmesini istiyor..

Kişiyi, çoklu emek vermeye zorluyor..

Kendine, çevresine, yaşam alanına, yakınından uzağına,

Çember çember genişletmeye,

İlmek ilmek, adım adım, sabır sabır işlemeye yöneltiyor..

Yeter ki karar versin insan..

Yeter ki kararı kararlılığa varsın,

Yeter ki emeklerine acımayı bırakıp, daha ne yapabilirim diye uğraşsın..

Yeter ki hareketine süreklilik katsın..

Çünkü hayat şifasını vazgeçmeyenlere sunuyor..