Hayat Okulu
“Kızım ikiniz de üniversite okumuş insanlarsınız, nasıl konuşamıyorsunuz, anlamadım ki?!” Leyla’nın annesi, birkaç gündür uyumadığından gözleri kızarıktı. Üzüntü ve endişe, yüzünde oluşan çizgileri iyice derinleştirmişti. Yavaşça yerinden kalktı, kızına sarıldı ve kokusunu içine çekti. Leyla, annesinin endişeli sorusu ile duraksamıştı. Evet ya ikimiz de okumuş insanlarız, neden konuşamıyoruz?” Yaşadıklarına hiç bu açıdan bakmamıştı. Gerçekten de hem Hakan hem kendisi iyi üniversitelerde öğrenim görmüştü. Yıllarca süren okul hayatlarında birçok bilgi edinmişlerdi. Kimisi iş hayatında başarılı olabilmesi için çok işine yaramıştı. Bazıları sınavları kazanmak için öğrenip sonra kullanmadığı için unutulan bilgilerdi; ama hiç birisi mutlu bir evlilik hayatı sürdürebilmek için kullanılamıyordu.
Sahiden, “Aile olmak” hakkında neden bir şey öğretilmiyordu?
Evliliklerinin üçüncü yılındaydılar; ama üç yıldır süregelen ve gittikçe büyüyen sorunları vardı. Leyla son kavgalarından sonra bavulunu toplayıp annesine gelmişti.
“Anne biz bir türlü konuşamıyoruz” diyordu. İnsan hiç bilgi sahibi olmadığı bir sürece girdiğinde, konuşamaz mı? Bu hep böyle midir, yoksa sürecin getirdiği kaçınılmaz bir evre midir?
“Her şeyin okulu var, Hayat Okulu yok anne, değil mi?”
“Akşam eve geldiğinde, benimle konuşmuyor. Biz hiç sohbet etmiyoruz evde. O konuşmadığı için ben de konuşmuyorum. O yemeğini yedikten sonra televizyon izliyor. Ben ertesi gün için hazırlık yapıyorum ve sonra yatıp uyuyoruz. Hafta sonu olduğunda, o evde dinlenmek istiyor, ben dışarı çıkalım istiyorum. Sonra tartışıyoruz ve herkes kendi istediği şeyi tek başına yapıyor.”
Annesi durumu anlıyordu ama bugüne kadar beklemişti. Hem kendileri çözmek için uğraşsınlar diye hem de Leyla anlatsın diye zaman tanımıştı. Fark ettiklerini söyleyecek uygun ortamı bekliyordu.
“Bak kızım, evlilik dediğin, iki ayrı ben’den; biz’e dönüşen bir süreç. Bu sürecin başı zordur. Aynı evin içinde, sadece kendi hayatlarını yaşamaya çalışan iki farklı insan, ev arkadaşlığı. Sizin ortak hedefiniz olmalı ve hayatı beraber öğrenmelisiniz. Ortak çıraklıklarınızla birbirinize bağlanırsınız. Evlilikten önceki hayatlarınıza devam etmeye çalışarak aile olunmaz.”
“Ben halâ bir okulu olmalı diyorum bu işin…”
“Evet olmalı, sana katılıyorum yavrum. İnsanların; işleriyle, aileleriyle, çevreleriyle, kurdukları yaşamda nasıl mutlu ve başarılı olacaklarını öğrenmeye ihtiyaçları var. Çünkü bir hayatları var ve zaman çabuk geçiyor.”
“Velhasıl eğitim şart” diye gülümsedi Leyla...
Sonra da yineledi... “Gerçekten de hayat eğitimi şart...”
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
Toplam 6 tepki
Yorumlar (24)
Ekrem Ç. dedi ki
29 Ocak 2026Eğitim, hayatın içinde olmalı. İnsan, her fırsatı yeni bir şey öğrenmek için kullanmalı. Yaşanılan problemler bile; "biz nerede yanlış yaptık" mantığıyla değerlendirilip ona yönelik çözüm bulunmaya çalışılırsa, kendi hayatımızdan ders çıkarıp, başkalarının hayatından da deneyim alınırsa, o zaman hayatın tamamı bir eğitim süreci olarak düşünülebilir.
Ayşe K dedi ki
29 Ocak 2026Ben'den "biz'e" giden bir.lesmeler yolu, birbirine bağ.lanmış aile olabilmek...
Ayten D. dedi ki
29 Ocak 2026Hayatın eğitimi şart, güzel bir haber, eğitimi var. Ben aldım çok faydasını gördüm, herkese tavsiye ederim.
Mahire dedi ki
29 Ocak 2026Kaleminize sağlık
Özlem Ö dedi ki
2 Şubat 2026Yıllarca süren okul hayatı insanın gerçek problemlerini çözmeye yetmiyor. O zaman, eğitim şart ama hayatın içindeyse...
Ayşe dedi ki
8 Şubat 2026Ortak hedef ne kadar doğru bir terim. Ayrı hedeflerde birleşme olmaz ki gerçekten o zaman evlilik de yapmış olunmaz düşününce. Aynı evde farklı hayatlar sonrası belli... Çok anlamlı... biz olabilmek aile olabilmek
Almina dedi ki
8 Şubat 2026Hayatın içinde eğitim sürekli var öğrenebilmek çok kıymetli. Eşler biriyle aynı hedefte olmadığında, aynı evin içinde bir süre sonra yabancılaşmaya başlıyor. Beraber hareket etmediklerinde, birbirlerinin ihtiyaçlarını görmediklerinde "biz" olabilmek zorlaşıyor.
Eylem dedi ki
10 Şubat 2026Her türlü eğitim var da gerçekten de o eğitimler hayatımızda uygulama kısmı yok ne yazıkki.. Evlilik toplumun en küçük yapı taşı ama günümüzde de hep evlilik üzerinden ilerliyor düzelmeler ya da bozulmalar…
F.Delikan dedi ki
10 Şubat 2026Ve gün geliyor; Hayat bilgisinde hiç bahsedilmeyen şeyleri yaşıyoruz ;)
Işık dedi ki
11 Şubat 2026Böyle bir eğitim olmalı. Nasıl ki araba kullanmak için ehliyet almak zorunlu. Evlilik evraklarından biri de bu eğitim olmalı. İletişimde nasıl usta olunur anlatılmalı.
Var bir niyetimiz.. Belki bir gün.. Neden olmasın..Seviye dedi ki
11 Şubat 2026Günümüzün maalesef önemli sorunlarından biri.
Daha birbirimizi tanımamışız ki biz olalım. Biz istiyoruz ki hemen sorunum hallolsun. Bu değil. Bazen sorunlar çözülene kadar uzun süreli olabiliyor. Sabır. Hani derler ya geçinmeye gönlün olsun. Gönlümüz var da, benim onu öğrenmem lazım. Etrafımızda o kadar çok bu konuda bize örnek olacak yaşanmışlıklar var ki. Şöyle bir baksak, şöyle bir ilişkilendirsek. oradan bir parça bulacağız kendimizden.Hilâl dedi ki
14 Şubat 2026“Her şeyin okulu var, Hayat Okulu yok anne, değil mi?” bu söz çok şey anlatıyor.. İlk okulda Hayat Bilgisi dersi vardır.. Bir de meşhur bir dizisi vardı.. Ama burada anlatılmak istenen, hayatın içinde gerçekten güçlü şekilde yetiştiren bir sistem ihtiyacı. Eğitim sistemlerimiz bu anlamda güçlendirilse ne güzel olur.
FATİH B. dedi ki
14 Şubat 2026kimilerin tabiriyle sürünerek kimilerin tabiriyle dolandırılarak edindiği deneyimler bütünüdür hayat okulu dedikleri şey... ama bunun sürünmeden, dolandırılmadan, aldatılmadan, iflas etmeden öğrenmenin yolu olmalı :)
Zeki K. dedi ki
16 Şubat 2026Ortak hedef belirlemek için kişilerin hayata bakis acılarının benzer olması gerekiyor. İnsanlara hedef belirlemek maalesef öğretilmiyor.
İpeki dedi ki
16 Şubat 2026İnsanın neyin içinde olduğunu yaşarken farketmesi, öğrenmesi bazen çok acı verebiliyor, çaresiz bırakabiliyor. Yanlış yerde yanlış zamanda susması, vazgeçmesi, pes etmesi kaçınılmaz oluyor. Her şeyin bir yöntemi varsa hayatımı sevdiklerimle mutlu yaşamamın da bir yöntemi var. Tam da burada. Yeter ki gerçekten ne istediğini bil, öğrenmeye açık ol, düşün, irdele, farket, merak et. Hayat okulunu başlat ve devam et. .
Faruk G. dedi ki
12 Mart 2026Hedefler ortak olmadığı takdirde yollar mutlaka birbirinden ayrılır..
Aynı olmak hedefinin de aynısı olacağı anlamına gelmiyor...
İnsanın gol yediği nokta; o da benim gibi olsun benim gibi düşünsün...Ve golllll...
Ve insan Yine kendi kalesinde gördü topu...
:)))naz A. dedi ki
12 Mart 2026"İnsanların; işleriyle, aileleriyle, çevreleriyle, kurdukları yaşamda nasıl mutlu ve başarılı olacaklarını öğrenmeye ihtiyaçları var." kesinlikle buna katıldım :)
Ayten D. dedi ki
21 Eylül 2026Aile olmak istiyoruz, mutlu bir aile olmak istiyoruz, ailem bana olumlu şeyler katsın istiyoruz; ama bunu nasıl yapacağımızı bazen bilemiyoruz, bunu öğreneceği bir yer olmalı insanın
İ. Erdem dedi ki
21 Eylül 2026Hayata bakmamız gereken taraftan bakmadığımızda hep o tarafa döndürüp öğrenmemizi istiyor. Ögrenemedigimde o hayat okulundan bir türlü , ezin olamıyorum.
İ. Erdem dedi ki
21 Eylül 2026Hayata bakmamız gereken taraftan bakmadığımızda ,hayat o tarafa sürekli döndürüp öğrenmemizi istiyor. Ögrenemedigimizde de o hayat okulundan bir üst sınıfa geçemiyoruz.
Ayşe Kartal dedi ki
21 Eylül 2026Geçmişteki birliktelikler bireysellige döndü. Teknoloji çağınin, ortak dikkat dağıtıcılari birliktelikleri ayristirdi..
Keşke hayat okulu olsaydi ve henüz evlenmeden önce anlatilsa her şey.Bir demir yığını kullanmak için kurallarını öğrenip, ehliyet sahibi olurken, evlilik gibi, aile olmak gibi guzel bir birleşmenin öncesi, kuralları öğreten bir hayat okulu olsa ne güzel olurdu
Selin dedi ki
21 Eylül 2026İnsanın kendi isteğiyle evlendiği kişiyle böyle sorunlar yaşaması.. birbirini anlamak için bi yol olmalı. Peki bu yol neydi? Bu hayat okulu neydi?
Mehmet dedi ki
23 Ekim 2026Hayatta herkesin bir amacı var elbette ama konu aile olunca ortak hedefler olmalı teşekkürler
Feyza Ç. dedi ki
23 Ekim 2026Kız haklı arkadaşlar! Hayatın okulu olmalı. İnsan evde kaybettiği bir eşyayı ararken bile ne kadar zorlanıyor, hemen bulmak istiyor. Hayatımı nasıl yaşayacağım, nasıl mutlu olacağım, biz neden konuşamıyoruz? Gibi soruların cevabını aramak çok yorucu olurdu. Neyse ki hayat okulu var :)