Sınır Koymanın Gücü
Zeynep, iki çocuğunu peş peşe dünyaya getirmiş, yoğun bir tempoda çalışan bir anneydi. Haftanın büyük kısmı işte geçer, akşamları ise eve yetişmeye çalışırdı. Yorgunluğuna rağmen çocuklarıyla geçirdiği vakti asla ihmal etmezdi. Masal okumak, oyun oynamak, hafta sonlarını onlara ayırmak onun için vicdan meselesiydi. İçinden sık sık aynı cümle geçerdi: "İyi bir anne olmalıyım."
Arda ve Elif henüz okul çağına gelmemişti. Bütün günü kreşte geçirir, akşam eve birbirlerini özlemiş gelirlerdi. Günleri oyunlarla, oyuncaklarıyla geçerdi. Babaları işi gereği uzun süredir şehir dışındaydı. Ancak ayda bir hafta sonu gelir tüm sevgisini ailesine verir, sonra işine geri dönerdi. Evde düzeni sağlayan, kararları alan ve dengeyi kurmaya çalışan Zeynep'ti.
Zeynep'in hayatta iki büyük hedefi olmuştu: iyi bir meslek sahibi olmak ve çocuklarını iyi yetiştirmek. Mesleğinde başarıyı yakalamıştı ama çocuk büyütmenin kitaplarda yazdığı kadar kolay olmadığını her geçen gün daha iyi anlıyordu.
Çocuklar büyüdükçe istekleri de artmaya başlamıştı. Zeynep bunu doğal karşılıyordu, ne de olsa çocuktu onlar. Hafta sonları birlikte dışarı çıkar, doyasıya gezer, bazen oyuncakçıya uğrarlardı. Evde herkesin bildiği basit bir kural vardı: oyuncaklar yalnızca belirlenen günde alınırdı ve herkes bir tane seçebilirdi. Arda ve Elif bu kuralı bilir, çoğu zaman da kabul ederdi.
Bir gün, oyuncakçıya girdiklerinde Arda raflardan bir oyuncak araba aldı. Annesinden o arabayı satın almasını istedi. Evde zaten benzerleri vardı ve üstelik o gün oyuncak alma günü değildi. Zeynep sakin bir dille kuralı hatırlattı. Arda ise bu kez anlamak istemedi. Sesini yükseltti, ağlamaya başladı. Zeynep'in içinden "Al gitsin, konu kapansın." diye bir ses geçti.
İmkânı vardı. Ama o gün ilk kez durdu."Bunu alamayacağız." dedi.
Arda ağladı, Elif şaşırdı., Zeynep onu susturmadı, beklemedi de. Oğlunu ilk defa böyle görüyordu. Arkasına bakmadan çıktı dükkandan. Çocukların hemen peşinden geleceğini düşündü ama bu kez öyle olmadı. Bir an için içi sıkıştı. Ne Arda geldi ne de kız kardeşi onu bırakıp çıktı. Zeynep bir kırılmanın eşiğinde gibi hissediyordu. Ya dönüp sarılıp teselli edecekti çocuğunu ya da bekleyecekti olduğu yerde. Bu bir yol ayırımıydı. O anda gelecekleri gözünün önünden geçti, "Şimdi sınır koymazsam ilerde nasıl otoritemi koruyabilirim?" Kafası karışmış karar vermeye çalışırken çocuklar çıktılar oyuncakçıdan. Onları görünce bir "Oh!" çekti içinden.
Eve dönerken yolda kimse konuşmadı ne anne açıklama yaptı ne de çocuklar serzenişte bulundu. O akşam evde de hava gergindi ama Zeynep taviz vermedi.
Ertesi gün çocuklarda sanki bir dönüşüm vardı. Elif ve Arda birlikte oyuncaklarıyla oynarken hiç üzgün değillerdi. Sanki yaşananlar unutulmuş, mutlu görünüyorlardı. Oyunlarını bitirdikten sonra oyuncaklarını topladılar. Yemeğe zamanında gelip, tabaklarını bitirdiler. Parka gittiklerinde yine çok eğlendiler. Ama oyunlarının ortasında annelerinin "Hadi eve gidelim çocuklar." çağrısını hiç ikiletmediler. Yatma saatine itiraz etmeden pijamalarını giyindiler. Sanki evin içinde yeni bir düzen oluşuyordu.
Zeynep artık her isteğe "evet" demiyordu. İyi bir ebeveyn olmak, çocukların önünü tamamen açmak değil; onlara sınır koyabilmekti. Halâ çocuklarının yanında durmaya devam ediyordu ve görüyordu ki çocuklar hâlâ çocuktu. Ağlıyor, kızıyor, seviniyorlar ve çocukluklarını yaşıyorlardı.
Zeynep ise onları büyütmeye değil yetiştirmeye çalışıyordu..
Tekrar tekrar şahit oluyordu ki sınırlar çocukların eğitimi için bir ihtiyaçtı..
Bu yazı sana nasıl hissettirdi?
Tek tepki seçebilirsin. Başkasına basınca değişir, aynısına basınca geri alınır.
Toplam 1 tepki
Yorumlar (28)
Işık dedi ki
9 Nisan 2026O kırılma anında doğru hamle yapabilme dileğimle… her anne baba bu ayrıma geliyor… kimi doğru kararı veriyor kimi bir sonraki ana dek yanlış… ama asla geç değil…
Fatma B. dedi ki
9 Nisan 2026Her istenilene evet dedikçe, daha çok evet demek zorunda kalıyor insan. Doğru zamanda hayır diyebilen kişi çocuklarını iyi şekilde yetiştirir.
Hidayet D. dedi ki
9 Nisan 2026Hayatımızda koyulmayan sınırlar, bize hayatımızın birçok yerinde yanlış kararlar verdirir. Tamda bu yüzden çocuklarımıza sağladığımız imkanlar, imkansızlıkları olabilir. Bu yüzden doğru yerde doğru tepkiler vermek gerekiyor.
Duygu Demir dedi ki
9 Nisan 2026Çocukların ve hatta ergenlerin en sevmesiği şey sınırlanmaktır belki de, ama en çok ihtşyaç duydukları şey de kendilerine güvenli sınırlar çizilmesidir. Günümüzde yaşanan en önemli problemlerden birine değinmişsiniz, emeğinize sağlık 🥰
Cansu P. dedi ki
9 Nisan 2026Her ebeveynin yaşadığı gerilimi çok güzel ifade eden bir yazı olmuş. Ahh o içimizdeki sesler... Hele de çevremizdekilerin dedikleri... Sonunda vicdanımız da rahatlatan bir yazı olmuş. Teşekkürler 💐
Zeynep A. dedi ki
9 Nisan 2026Sınır koyduğumuzda otorite gücümüzü de kaybetmemiş oluyoruz :)
Rümeysa Kocaoğlu dedi ki
9 Nisan 2026Günümüzde çocuğun psikolojisi etkilenmesin diye her şeye evet deyip aman aman yavrum üzülmesin diye sınırlar koymayan ebeveynlerin okuması gereken bir yazı.Çünkü ileride bu her dedikleri olan çocuklar bencil yetişkinlere dönüşüyor bence
Gonca dedi ki
9 Nisan 2026Zeynep tek başına çocuk yetiştirmeye çalışıyor çok zor ve davranışları arasında tutarlılık önemli.
Aslı S. dedi ki
11 Nisan 2026Aile içinde ve dışında konulan sınırlar ilişkiler arasında ki kaliteyi ve samimiyeti arttırıyor. Aslında çocuğun aile olarak nereye yöneleceğinin de anahtarı...
Emeğinize sağlık⚘️Tülin D dedi ki
11 Nisan 2026Sınırları olan kuralları koyar, yani sınırlar belli değilse kural koymakta uygulamakta çok zor. Zeynep zor bir süreci çok güzel yönetmiş.👏
Murat Yıldız dedi ki
11 Nisan 2026Buradaki anlatılanalar günümüzde yapılması gereken ve hemen sonuç alacağımız davranışlar ve zaman içinde ustalaştırılmalı..
Serap Y. dedi ki
11 Nisan 2026Günümüz modern yaşamında ki Çalışan annelerin durumunu ne de gü zel özetlemişsiniz kaleminize sağlık.Yaşanmış örnekler annelere doğru davranışlar için güç veriyor yol gösteriyor…
Ekrem Ç. dedi ki
11 Nisan 2026Alınan karar üzerine davranışlarda netlik olunca, çocuklar tahmin ettiğimizden çok daha hızlı bir şekilde olaya adapte olabiliyorlar.
Melike Ç. dedi ki
12 Nisan 2026Çocuk yetiştirmek başlı başına bir iş... Otoriteyi korumak için sınırlar çok önemli...
Büşra D. dedi ki
12 Nisan 2026Sınırlar ve onları korumak ebeveynlere de çocuklara da konfor sağlıyor sahiden, günümüzde sık yaşanılan bir durum, kaleminize sağlık
Fatih B. dedi ki
12 Nisan 2026Çocuklar gözlemler ebeveyinlerinin tepkilerine göre tepki verirler. çocuk orada doğrumu yanlış mı diye düşünmez istediğimi nasıl elde edebilirim diye düşünür. bunun için ailelerini çok iyi gözlemler işte sınır bunun için çok önemli. çocuklarımıza gerektiği gibi sınır koymazsak otorite de kuramıyoruz. oysaki bir çocuğun yetişebilmesi, dönüşebilmesi için en gerekli şey otoritedir. Otorite kuramayan anne babalar ise hep çocuğuna açıklama yapmak zorunda kalır. Açıklama yapmam ise onu ikna etmeye çalıştığımı gösteriyor böylece her açıklama yaptığımda otoritem düşüyor.
Hilâl dedi ki
13 Nisan 2026Kendisine sınır koyulmayan çocuklarda "sevilmiyorum" inancı daha fazla kökleniyor. Çünkü önemsenmediklerini düşünüyorlar o zaman da.. Sınır, kişilerin kendilerini ilişkide konumlandırabilmesi için en önemli unsurlardan biri..
Muhammet K. dedi ki
13 Nisan 2026Sınır koymak ailede düzeni ve huzuru sağladığı gibi tüm hayatta da düzeni sağlar, sınır koyabildiğimiz ve sınır koymadığımız yerlere bakalım... Aslında ne kadar basit ama önemli bir durum
Uğur kırtay dedi ki
13 Nisan 2026Çocuklar küçük yaşta sınırlarını bilmediğinde, gercekten büyüdüklerinde çok zorluk çıkartan bir yapiya bürünüyorlar. O yüzden erken yaşta zor olsa bunu öğretmek gerekiyor.
H Ulku dedi ki
16 Nisan 2026Hayattaki önemli kırılmalardan birisi yaşanmış, tam tersi olsaydı içinden çıkılmaz bir hale girebilirdi süreç.
İpeki dedi ki
29 Temmuz 2026Her ebeveynin yaşadığı Gerçekten de tam bir kırılma noktası. Duygular öne geçebiliyor, sabredip zaman tanımak gerekiyor. O andaki davranışının, verdiği kararın sonrasını nasıl etkileyeceğini bilmek çok önemli.
İnsanın her zaman verdiği kararda net olması baskıda dahi vazgeçmemesi kıymetli. Özellikle de kendi koyduğu kurallar ve sınırlarda.Ayten D. dedi ki
7 Eylül 2026Sınırlar, içindekilere ayrıcalıklı ve değerli hissettiren şey. yetiştiren için otoritenin bir parçası
Seviye zeren dedi ki
7 Eylül 2026Bu zamanda hemen hemen bütün ebeveynlerin yaşadığı bir durum. Çalışma hayatında olan annelerin yetemiyorum endişesi nedeniyle. her ne isteniyorsa alayım yeter ki çocuğum üzülmesin pozisyonuna getiriyor ister istemez. Bununla birlikte koyulan kurallar ve sınırlar annelerin aslında en büyük yardımcısı. saat gibi tıkır tıkır işliyor. hem çocuklar hem ebeveynler rahat. bazen ebeveynler diyorlar ki şimdi verdim taviz her istediklerimi aldım, geri nasıl döndüreceğim ki şimdi. Her problemin bir çözümü var. Yeter ki biz hedefimizi koyalım. Yavaş yavaş acele etmeden alıştırılabilir. Tabiki bunun için sabır gerekiyor.
Saniye dedi ki
7 Eylül 2026Taviz tavizi getirir o gün sözünün arkasında durmasaydı bundan sonra söyleyeceği sözlerin çocukların üzerinde bir etkisi olmazdı
Dila Nur dedi ki
7 Eylül 2026Sınır çizmek, çizebilmek ne kadar kıymetli…
Selin dedi ki
7 Eylül 2026Çocuklara sınır çizmedikçe daha da ileri gideceklerdi, bu arkadaşlıklarda da böyle değil mi?
Arzu dedi ki
7 Eylül 2026Hayatımız da ilişkilerimizi dengelememizi sağlayan şey SINIRLAR.
İ. Erdem dedi ki
7 Eylül 2026`Çocuk ` diye düşündüğümüz bu tatlislar ,farkında olmadan bizim koyabileceğimiz sınırları ölçmekte çok da ustalar aslında. :)