Meraklı Öğrenci

İnsan, çoğu şaşırtıcı gerçekleri, sık gördüğü için normalleştirir. Çok gördüğü için, doğada tonlarca ağırlıktaki suyun, buharlaşmasına ve taşınabilir hale gelmesine şaşırmaz. O buharların bir kargocuya teslim edilmek için kümelenmesi ve bulut paketlerine dönüşmesi garip gelmez. Rüzgâr, işini kusursuz yapan bir kargocu olarak çalışır ve o bulutları havada bir adresten başka bir adrese nakleder. Tonlarca su, insanların başının üstünden aşırılarak taşınıp geçirilir ve hiç yorgunluk olmaz, kaos çıkmaz.

Gökyüzü, bu işlemlerin hiçbirinden hasar almayan bir zemin işlevi görür. İnsan, gökyüzüne bakar ve saatlerce izleyebilir, gökyüzü hiç sıkıcı değildir ve asla aynı gökyüzü şeklinde görünmez. Suyun buharlaşıp taşımaya en uygun hale gelmesi şüphelendirmiyor insanı. Kümelenip paket paket yolculuğa hazırlanması da öyle. Nakliye aracı olarak, yönleri asla rastgele olmayan rüzgârların kullanılması da… Tüm bunların üç aşamada gerçekleşmesi gerçekten garip değil mi?

Aynı gökyüzünde o sırada kuşlar da uçar, kanatlarını aça kapaya.. Onları havada tutan nedir? Bulutların altından, üstünden, içinden geçiren… Dengeye gelmiş hangi kuvvetler var ki o kuş orada durabiliyor, ezilmiyor, preslenmiyor? Öyle bir kuvvetler dengesi var ki o kuşun kan basıncı bozulmuyor, gözünün damarı patlayıp kanamıyor. Diyelim ki havada kalabildi, o kuş nasıl kanat çırpıp yol alabiliyor?

İşin içine katarsak… Bu kadar farklılığa o kadar kuş nasıl uçabilir oluyor?

Bilinen, yaklaşık on bin kuş türü var. “E her kuş uçmuyor ki”denilebilir. Yerdekinin koşabilmesi için de benzer dengeye ihtiyaç yok mu?

Kuşlar da bulutlar gibi rüzgârların enerjisinden faydalanıyor. Uçuşlarını, iç navigasyonlarına uygun rüzgârlara göre planlıyorlar. Kilometrelerce ötedeki bir adrese yönleniyorlar.

Bir de her biri, apayrı güzelliğe sahipler. O kuş, o kadar çeşitli ve bir de o kadar güzel olmak zorunda mıydı? Hangi kuşa bakarak yorulabilir insan? Kafese koyduğu kanarya bir an yerinde durmuyor, o adam da o kuşu saatlerce izleyip keyif alabiliyor. Gökyüzünden, kuşlardan keyif almalı mıydık? O kadar farklılığa karşılık; kalkmasıyla, uçmasıyla, konmasıyla hep üç aşamada hareket ediyor olması garip değil mi?

O kuşun yumurtası var, o yumurtanın içinde sarısı ile beyazının bir oranı var, ondan yavru çıkmasının bir ısısı var,ısının sıcaklığı-soğukluğu var ve bunların hepsinin tam da olması gerektiği kadar olması var. O kabuğun altında aşırı hassas bir yapı var ve kalsiyum kümeleri bir araya gelip bir ambalaja dönüşmüş. O ambalaj olmasa, yumurtanın ne bütünlüğü korunabilir ne taşınabilir ne de sağlıklı kalması mümkün olur. Yumurtlamasıyla, kuluçkasıyla, yavrusunun çıkışıyla; neden bir kuş hep üç aşamalı hereket ediyor?

İnsan da hamlelerini ataklara bölebilir. Böldüğü ataklarda yükü ve hareketi minimum maliyetle ve zahmetle yönetmek için sebepler oluşturup, o sebepleri kümelendirebilir. Sebeplerini kümelendirip paketlere dönüştürebilir ve belli bir hedefe yönelik hareket kazandırabilir. Harekete süreklilik katabildiğinde ise o bir rüzgârdır artık. Hangi yöne, nasıl eseceğini planlayabilir. Bütün bunları bir de güzel yapabilir.

İnsanoğlu, saf akılla bakıp, şaşırma yetisini kaybetmediğinde ve deneyim çıkarma niyetiyle baktığında doğadan birçok strateji öğrenebilir.

Doğa her an insana seminer verir. Yeter ki insan, meraklı bir öğrenci olmayı becerebilsin.